FACET MOJEJ ŻONY ostatni raz w tym roku w Teatrze MŁYN

A oto współczesny mąż – jak trzeba ugotuje, pozmywa, jak trzeba pójdzie do pracy – nawet jako niania. Jak trzeba zgodzi się nawet na drugiego faceta. „A co będę kontrolować, ja nie z takich…” – mówi – „to jest jej życie i jej wybory, ja jestem bezkonfliktowy. Zresztą facet mojej żony to miły gość…” Idealny mąż kobiety wyzwolonej? Dlaczego więc nie da się z nim wytrzymać?

Facett5

„Facet mojej żony” to opowieść o mężczyźnie, który za wszelką cenę próbuje sprostać kobiecym wymaganiom. Sławomir Pacek wciela się w bohatera, który rozbrajająco szczerze opowiada widzom swoją historię. Historię ogromnej miłości, na którą postawił wszystko. Historię zwykłego mężczyzny, który ‘próbuje się połapać w tych kobiecych sprawach’. Autentyczny, przejmujący, prawdziwy i współczesny teatr jednego aktora.

FRAGMENTY RECENZJI:

„W monodramie „Facet mojej żony” mamy z kolei portret mężczyzny. Zdanowska pokazuje tak zwanego prostego człowieka, bohatera pojawiającego się w prozie Marka Nowakowskiego i Kazimierza Orłosia czy wczesnych filmach Krzysztofa Kieślowskiego, jakiego najczęściej widujemy w dokumentach czy reportażach, z reguły z butelką piwa w ręku, traktowanego jako element pejzażu. Tymczasem autorka stara się pokazać jak funkcjonuje i dlaczego jego życie ułożyło się tak, że to inni dyktują mu warunki. Jest blisko bohatera, opowiada jego historię szczegółowo, wbrew trendom do skrótu, montażu i efektownych puent.” /„Teatr moralnego niepokoju” Kalina Zalewska, jurorka Komisji Artystycznej 18. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, e-teatr.pl, 18-01-2012/.

„Spektakl jest wyciszony i ascetyczny. (…)Bardzo spokojny i oszczędny styl gry w połączeniu z minimalistyczną scenografią i kameralną salą, wytwarzają niemal intymny nastrój spotkania.(…) głos w debacie na temat, który wielu żywo interesuje i bezpośrednio dotyczy.” /”Kryzys męskości?”, Agata Łuksza, Nowa Siła Krytyczna, 16-12-2011/

„(…) Na scenie Stołecznego Centrum Edukacji Kulturalnej, gdzie gościnnie gra swoje spektakle Teatr Młyn, dystans dzielący aktora od pierwszego rzędu wynosi parę metrów. Owa bliskość została wpisana w scenariusz spektaklu: jest warunkiem jego udanej realizacji. Nie dziwi, że reżyserka, jak doświadczyłam na premierze, stara się dbać, aby pierwsze rzędy widowni były zawsze zajęte. Widz i aktor – spowiednik i spowiadający się – znajdują się możliwie blisko siebie, ale nie przekraczają dzielącej ich granicy. Wyniku spowiedzi nie podaje się do publicznej wiadomości – pozostaje ona tajemnicą. A co najważniejsze: to nie widownia wzywa postać do składania zeznań, to postać wychodzi do nas – wyczekująco ukrytych w mroku widowni/konfesjonału – aby podzielić się z nami swoją winą.( …) /„Notatki po premierze”, Zofia Smolarska, Teatrakcje.pl/

5b04024a

BIOGRAMY TWÓRCÓW:

Natalia Fijewska-Zdanowska (ur. 1981) – reżyser i dramaturg. Jest magistrem filozofii UW. W 2007r. Powołała do życia i do dziś prowadzi wraz z siostrami własną, autorską Niezależną Scenę Społeczną Teatr MŁYN, w ramach Fundacji Artystycznej MŁYN. Współpracowała z takimi instytucjami jak Stowarzyszenie Studio Teatralne Koło, Stowarzyszenie Teatru Konsekwentnego, Teatr Stara Prochownia Stołecznego Centrum Edukacji Kulturalnej, Teatr Ochoty, Teatr Wytwórnia, Teatr na Woli, Teatr Powszechny w Warszawie. W 2007 roku otrzymała Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie Teatru.

Przez 10 lat była organizatorem i szefem artystycznym Ogólnopolskiego Przeglądu Teatrów Niesfornych Galimatias, pracuje także z dziećmi i młodzieżą wypracowaną przez siebie metodą teatru autorskiego. Pracowała jako dziennikarz i krytyk teatralny.

Realizuje kameralne spektakle autorskie, poddające artystycznej analizie współczesną, rzeczywistość: monodram „Głuchoniemoc” (2004) „Różowa skarpetka” (2006), „De-naturat” (2007), „Siostry” (2008), „Piąta rano” (2009) oraz „Gabinet” (2010), „Facet mojej żony” (2011), „Niunia” (2012).

Sławomir Pacek (ur.1967 w Starachowicach) – polski aktor filmowy i teatralny. Ukończył warszawską PWST w roku 1990. W latach 1990 – 1996 był aktorem stołecznego Teatru Nowego, gdzie występował m.in. jako Czupurek, szekspirowski Merkuccio i Pan Tadeusz w spektaklach Adama Hanuszkiewicza. Od roku 1997 jest aktorem Teatru Powszechnego. Ma na swoim koncie drugoplanowe role w popularnych filmach kinowych, m.in. Ostatni dzwonek, Spona, Kraj świata, Młode wilki, Chłopaki nie płaczą, a także szereg ról w spektaklach Teatru TV stworzonych pod kierunkiem m.in. Olgi Lipińskiej, Andrzeja Łapickiego, Agnieszki Glińskiej, Stanisława Różewicza i Władysława Kowalskiego. Jest także cenionym aktorem radiowym.

FACET MOJEJ ŻONY

Scenariusz i reżyseria: Natalia Fijewska-Zdanowska
Występuje: Sławomir Pacek
Muzyka: Filip Dreger
Reżyseria światła: Mikołaj Malesza

Premiera:
7 listopada 2011

Miejsce:
Scena Staromiejska SCEK, ul. Jezuicka 4, Stare Miasto, Warszawa.

Produkcja:
Fundacja Artystyczna MŁYN dzięki wsparciu Miasta St. Warszawy

Partner:
Stołeczne Centrum Edukacji Kulturalnej

9.11 o godz. 19:30 i 12.11 o godz. 19:00 ostatni raz w tym roku na deskach Teatru MŁYN

Info:
www.mlyn.org

Bilety:
40, 35zł, po uprzednim dokonaniu rezerwacji
rezerwacje@fundacjamlyn.pl  tel. 519 672 356
Ilość miejsc ograniczona!

fot. materiały prasowe

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s